Blog

  • El mito de la independencia humana persiste a pesar de que es imposible la vida humana y el desarrollo de nuestras capacidades sin los demás. Esta afirmación puede parecer controvertida a primera vista, al menos en las sociedades occidentales, ya que a menudo se nos ha inculcado la importancia de la independencia personal. Sin embargo,…

    Leer más

  • Unha muller, ao sentar por primeira vez na consulta, dixo: “É que non podo máis”. Así, sen comiñas nin adornos, saída do peito nese esperanzado camiño na busca de interlocutor. Unha frase de rúa, de filme de sobremesa, de canción de verbena. O que os máis cínicos chamarían un cliché. Pero no seu rostro, non…

    Leer más

  • Sobre o que se espera dunha primeira sesión psicolóxica O rapaz entrou na consulta cun ruído nos zapatos, como se a culpa lle chirriase entre os pasos. Non traía papel ningún, pero tiña preparada unha frase de guión: —Non sei se isto é para min. Sentou mirando o reloxo como quen espera nunha sala de…

    Leer más

  • Hai un río baixo Santiago que poucos coñecen. Ou mais ben, todos saben del mais non sempre reparan. Non leva auga, leva historias. Din que cando alguén se asoma ao seu leito de pedra, pode escoitar os nomes que nunca se pronunciaron en voz alta e sentir cómo a corrente leva e trae lembranzas coma…

    Leer más

  • El mordisco invisible

    –Esta entrada é un divertimento de fin de semana. Onde se fala dalguns aspectos comuns nas relacións pero dunha maneira ficcionada. El otro día me desperté convencido de que había mordido a mi pareja mientras dormía. No físicamente, claro. Fue un mordisco metafísico. Psicológico. Una especie de sabotaje amoroso de los que uno ejecuta en…

    Leer más

  • Había unha muller, chamémola Rosalía, que chegou á consulta un luns de choiva, cun sorriso afiado e unha voz que repiqueteaba entre a ironía e a tristeza tanto como as gotas de choiva nos cristais da fiestra. Dixo que viña porque o seu mozo a acusaba de non querelo dabondo. Ela, que me contaba como…

    Leer más

  • O amor, tal e como o pensaron os gregos, nunca foi puro nin inocente. Sempre naceu entre opostos, entre ausencias e excesos. No principio foi Himeneo. Ou tal vez foi Eros, que nunca naceu sen dor. O seu nacemento non foi un accidente feliz: foi o resultado violento e ensoñado dunha unión improbable entre Poros, a…

    Leer más

  • A veces, en consulta, ocurre algo extraño: un paciente no habla del todo como él mismo, y un terapeuta no escucha del todo como quien tiene el saber. Ambos se adentran —por así decirlo— en un sueño compartido, en un pacto. No en un pacto como en el de la lectura en el que uno…

    Leer más

  • ⸻ Entro no museo como quen se adentra no andel da súa propia memoria. Hai vitrinas que conservan ánforas de barro e vitrinas que conservan ánforas de silencio. Nunha delas vive unha escena diminuta: Atenea en posición de estatua votiva, Odiseo pingando auga invisible, e Nausicaa que estende a man coma se ofrecese un vaso…

    Leer más

  • «Catro cousas hai no mundoque revolven o sentido,amar e non ser amadoquerer e non ser querido». ‘Catro Cousas’, Caamaño&Ameixeiras y Rodrigo Cuevas Hai domingos que veñen do pasado. Ese día, Elena colleu a bicicleta e cruzou a cidade mentres o vento do mar batía nos cristais dos semáforos e chovía, afiadamente, e no interior dalgún…

    Leer más

  • Hai silencios que pesan. Non son os que se escoitan, senón os que se herdaron de outras relacións pasadas. Silencios como paredes pintadas dunha casa vella: alguén pasou por riba, mais nunca quitou a pintura anterior. E un medra alí, artellado nese palimpsesto, sen saber por que se fala baixo nese cuarto ou por que…

    Leer más