• El mito de la independencia humana persiste a pesar de que es imposible la vida humana y el desarrollo de nuestras capacidades sin los demás. Esta afirmación puede parecer controvertida a primera vista, al menos en las sociedades occidentales, ya que a menudo se nos ha inculcado la importancia de la independencia personal. Sin embargo,…

    Leer más

  • Non amarás, Turandot.

    “Ao mencer vencerei” canta o príncipe, mais a vitoria verdadeira non parece ser vencer ao outro, senón sobrevivir ao amor sen destruírse. — Santiago, agosto. Vacacións, aire denso. O sol sae tarde, como se tamén temese perder algo. Ninguén durme en Santiago. I. A historia inconclusa A última ópera de Puccini non remata. Fáltanlle unhas…

    Leer más

  • Non sei se foi un soño, unha regresión, ou se simplemente estaba canso de min. Só lembro que chovía en Camariñas, e que entre a néboa do mar aparecía unha figura sentada cunha almofada no colo e os dedos voando coma paxaros invisibles sobre as aguas espumosas do encaixe que tecía. Palillaba. Iso foi o…

    Leer más

  • 1. El cuarto cerrado Hay casas donde el aire permanece como suspendido. Donde si uno se va, las fotos del altar familiar, en las que uno aparece disfrazado de comunión con madre padre y vela, giran la cabeza. Allí a veces las madres aman tanto que uno no puede respirar sin pedir permiso. Hay veces en…

    Leer más

  • I. Los cuentos que susurran en la noche Cuando cae la noche, los niños no sólo duermen. Hay quienes escuchan. No siempre es miedo. A veces es una pregunta que camina de puntillas por la habitación. Otras, una figura que parece flotar entre la pared y el armario. De mayores, muchas veces repetimos esa escena,…

    Leer más

  • Entró con los pasos recogidos, como si el suelo que pisara bajos sus pies fuera de otros. Tenía una manera de mirar como pidiendo perdón, por estar ahí, por ocupar una hora que tal vez le correspondía a alguien más roto. Dijo que venía “a entenderse un poco”, pero rápido añadió: “Nada grave»- como si…

    Leer más

  • 7-8 minutos de lectura. ⸻ I. La niebla del bosque La niña avanzaba entre los árboles. La cesta en la mano, el sendero de tierra pálida, las ramas susurrantes. Todo estaba ahí, como en los sueños donde no ocurre nada pero el aire es como si se volviera denso. Detrás de cada tronco o arbusto,…

    Leer más

  • O peito atravesado

    Por que existe a traxedia? Con esta pregunta abre Anne Carson unha das súa meditacións sobre a dor, e leva con ela o lector ao centro incandescente do que apenas se pode dicir (centro incorporante-irradiante como di Lezama). No fondo, a traxedia existe porque non hai maneira de librarse da perda. E porque, cando a dor…

    Leer más

  • I. La piedra y el retorno Cada mañana, Sísifo vuelve a la ladera. Tensa los músculos. Empuja la piedra. Asciende. Cuando se aproxima al vértice del promontorio, la piedra rueda nuevamente hacia el valle como una letanía secular, y Sísifo desciende otra vez. No hay final. No hay recompensa. Sólo repetición. Albert Camus convierte El…

    Leer más

  • I. El grito de Medea Cuando Jasón la traicionó, Medea no lloró. Al menos no al principio. Contemplo el vacío que dejaba su partida y sintió ese otro deseo que a veces brota en las entrañas del amor herido: el deseo de herir, de arrasar, de devolver el vacío multiplicado. Eurípides nos la muestra, temblorosa,…

    Leer más

  • 8-10 minutos de lectura «De un modo u otro (el amor, no se trata tanto de algo que pueda conocerse como de algo que se explora. Es más una exploración que un objeto de saber. No se puede ser experto en ello, como tampoco se puede ser experto en el inconsciente o en el futuro.…

    Leer más